دانشمندان سگ رباتیکی ساختند که با نورون‌های زنده انسان کنترل می‌شود

پژوهشگران شرکت استرالیایی Cortical Labs یک سگ رباتیک را به تراشه‌ای مجهز کرده‌اند که نورون‌های زنده پرورش‌یافته در آزمایشگاه روی آن قرار دارند. این سلول‌های مغزی می‌توانند با پردازش سیگنال‌های الکتریکی، حرکت ربات را هدایت کنند و آن را در یک نقشه ساده به سمت هدف ببرند. این آزمایش گامی در جهت استفاده از سلول‌های زنده برای کنترل‌ ربات‌ها است.

ساینس‌آلرتایده اصلی این فناوری، استفاده از نورون‌های زنده به‌عنوان پایه محاسباتی تراشه‌ها است؛ این رویکرد می‌تواند در مقایسه با سیستم‌های کامپیوتری متداول، مزایایی از نظر مصرف انرژی و سازگاری با شرایط ناآشنا داشته باشد. مغز انسان با وجود توانایی‌های پیچیده‌اش، برای فعالیت به انرژی بسیار کمتری از سیستم‌های هوش مصنوعی پیشرفته نیاز دارد و در مواجهه با موقعیت‌های ناآشنا نیز همچنان عملکرد بهتری دارد.

در آزمایش جدید، پژوهشگران نورون‌ها را مستقیماً روی تراشه پرورش دادند و با استفاده از الکترودهایی که امکان ارسال و دریافت سیگنال‌های الکتریکی را فراهم می‌کنند، میان سلول‌های عصبی و ربات ارتباط برقرار کردند. فعالیت الکتریکی نورون‌ها به فرمان‌هایی تبدیل شد که حرکت سگ رباتیک را کنترل می‌کردند.

نورون‌های زنده چگونه ربات را کنترل می‌کنند؟

پژوهشگران برای هدایت ربات به سمت هدف از چرخه‌های بازخوردی سیگنال‌های الکتریکی استفاده کردند. در این فرایند، تراشه سیگنال‌هایی را به نورون‌ها می‌فرستد و در مقابل، فعالیت الکتریکی سلول‌ها را دریافت می‌کند. تغییر ویژگی‌های سیگنال‌های ورودی و ارائه بازخورد درباره حرکت‌های ربات، امکان آموزش نورون‌ها و تبدیل فعالیت آن‌ها به فرمان‌های حرکتی را فراهم می‌کند.

البته این فناوری هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و از نظر سرعت و بهره‌وری محدودیت‌هایی دارد. بااین‌حال، پژوهشگران امیدوارند در آینده بتوان از ربات‌های کنترل‌شونده با نورون‌های زنده در محیط‌های دورافتاده یا خطرناک استفاده کرد. چنین سیستم‌هایی شاید بتوانند در تعامل با انسان نیز پاسخ‌هایی متناسب با شرایط ارائه دهند و به‌مرور از تجربه‌های خود یاد بگیرند.

کورتیکال لبزپیش‌تر نیز نشان داده بود که مجموعه‌هایی از نورون‌های زنده می‌توانند تسک‌هایی انجام دهند. این شرکت از سلول‌های عصبی برای آموزش سیستم‌هایی استفاده کرده بود که بازی‌های Pong و Doom را اجرا می‌کردند. آزمایش سگ رباتیک، ادامه همین رویکرد در دنیای فیزیکی است.

پژوهشگران هنوز برای توسعه این فناوری به آزمایش‌های بیشتر نیاز دارند. یکی از مراحل بعدی، افزایش مقیاس تراشه‌های زیستی برای انجام وظایف پیچیده‌تر در زمان کوتاه‌تر است. ربات‌هایی که قرار است در محیط واقعی فعالیت کنند، باید توانایی‌هایی فراتر از حرکت در یک شبکه ساده داشته باشند.

پژوهش مربوط به هدایت ربات با نورون‌های زنده هنوز همتاداوری نشده است، اما نتایج آن در کنفرانس NeurIPS 2026 ارائه شده و نسخه پیش‌نوش مقاله نیز در پایگاهarXivدر دسترس قرار دارد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.