معماری AMD Zen 6 نسبت به نسل قبل تا ۲۴ درصد عملکرد بهتری به‌ازای هر کلاک ارائه می‌دهد

معماری هسته Zen 6 شرکت AMD در بنچمارک Geekbench آزمایش شده و عملکرد تک‌هسته‌ای قدرتمندی را در مقایسه با Zen 5 به نمایش گذاشته است. این خبر برای کاربرانی که منتظر پردازنده‌های نسل بعدی Ryzen هستند، امیدوارکننده است.

خانواده پردازنده‌های AMD EPYC 9006 با اسم رمز Venice چند ماه پیش معرفی شد و از آن زمان تاکنون، عرضه گسترده این محصولات آغاز شده است. هم‌زمان با افزایش ظرفیت تولید، نخستین نتایج بنچمارک پردازنده‌های EPYC نیز در پایگاه داده Geekbench منتشر شده‌اند.

پردازنده پرچم‌دار AMD EPYC 9996 که به ۲۵۶ هسته و ۵۱۲ رشته پردازشی مجهز است، در این بنچمارک امتیاز ۲۸۴۷ را در آزمون تک‌هسته‌ای و امتیاز ۶۸ هزار و ۴۲۷ را در آزمون چند‌هسته‌ای کسب کرده است.

شاید امتیاز تک‌هسته‌ای این پردازنده در نگاه اول چندان چشمگیر به نظر نرسد؛ اما باید توجه داشت که تراشه با فرکانس ۴.۱۲ گیگاهرتز فعالیت می‌کرد؛ فرکانسی که حداکثر سرعت بوست آن نیز محسوب می‌شود.

این پردازنده به حجم بسیار زیادی از حافظه کش مجهز شده است: یک گیگابایت حافظه کش L3 و ۲۵۶ مگابایت حافظه کش L2. همچنین توان طراحی حرارتی (TDP) آن ۶۰۰ وات اعلام شده که امکان تنظیم این مقدار تا ۴۰۰ وات نیز وجود دارد.

اهمیت این نتیجه در آن است که می‌توان عملکرد آن را مستقیماً با پردازنده‌های سریع‌تر مبتنی بر معماری Zen 5 مقایسه کرد. برای مثال، پردازنده ۱۶ هسته‌ای AMD EPYC 4545P حداکثر فرکانس بوست ۵.۵ گیگاهرتز دارد و در آزمون تک‌هسته‌ای امتیاز ۳۰۶۴ را کسب می‌کند.

با مقایسه این نتایج و در نظر گرفتن تفاوت فرکانس پردازنده‌ها، محاسبات نشان می‌دهد که عملکرد Zen 6 به‌ازای هر کلاک می‌تواند تا ۲۴ درصد بیشتر از Zen 5 باشد.

یکی از کاربران نیز پردازنده Ryzen 7 9700X خود را با فرکانس ثابت ۴.۱ گیگاهرتز و حافظه DDR5-6000 با تأخیر CL34 آزمایش کرده و نتایج آن را با این داده‌ها مقایسه کرده است. این مقایسه نیز افزایش عملکردی در حدود ۲۴ تا ۲۵ درصد را در بهترین حالت نشان می‌دهد. میانگین بهبود عملکرد در این بررسی ۱۶.۵ درصد بوده است.

این نتایج نشان می‌دهند که اگر معماری Zen 6 در فرکانس یکسان بتواند چنین اختلافی ایجاد کند، پردازنده‌های مبتنی بر آن می‌توانند پیشرفت قابل‌توجهی نسبت به نسل قبل داشته باشند.

البته باید به این نکته نیز توجه کرد که پردازنده EPYC 9006 از هسته‌های Zen 6C استفاده می‌کند. با وجود یکسان‌بودن مجموعه دستورالعمل‌ها (ISA)، هسته‌های Zen 6C تراکم بیشتری دارند و از نظر بهره‌وری انرژی، بهینه‌تر از هسته‌های استاندارد Zen 6 هستند. از سوی دیگر، پشتیبانی بهینه‌تر از حافظه در پلتفرم‌های دسکتاپ رده‌بالا می‌تواند به معماری Zen 6 کمک کند تا عملکرد بهتری ارائه دهد.

بر اساس شایعات قبلی، انتظار می‌رود AMD فرکانس کاری پردازنده‌های مبتنی بر Zen 6 را نیز افزایش دهد. در بررسی‌های قبلی از خانواده پردازنده‌های Ryzen مبتنی بر Zen 6، اشاره شده بود که AMD فرکانس و توان مصرفی پردازنده‌های EPYC جدید خود را افزایش داده است.

اعمال تنظیمات مشابه در پردازنده‌های دسکتاپ نیز می‌تواند خبر خوبی باشد؛ بااین‌حال، انتظار می‌رود فرکانس نهایی پردازنده‌های خانواده Olympic Ridge حتی از این مقدار هم بیشتر باشد.

اگر افزایش فرکانس را در کنار تعداد هسته‌های بیشتر، حافظه 3D V-Cache با ظرفیت بالاتر و معماری بازطراحی‌شده در نظر بگیریم، پردازنده‌های نسل بعدی Ryzen می‌توانند جهش عملکرد چشمگیری نسبت به Zen 5 داشته باشند. نکته مهم این است که این ارتقاها قرار است در همان سوکت AM5 ارائه شوند؛ بنابراین، پلتفرم فعلی AMD همچنان می‌تواند میزبان نسل بعدی پردازنده‌های این شرکت باشد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.