یک گروه فیلم‌سازی با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی موفق شده است نخستین قسمت سریال «قوس» (The Arc) را در مدت سه هفته و نیم تولید کند. این پروژه نشان می‌دهد که هوش مصنوعی چگونه می‌تواند فرایند ساخت سریال را تسریع کند و امکان تولید آثار تصویری را با منابع مالی محدودتر فراهم آورد.

دارین استوارت، کارگردان این مجموعه، و سیمونه فررتی، تهیه‌کننده اجرایی آن، در تولید این سریال از ابزارهای هوش مصنوعی برای نگارش فیلمنامه، طراحی شخصیت‌ها و صحنه‌ها و تولید ویدئو استفاده کردند.

استوارت تأکید کرد که ایده‌های اصلی از ابتدا تا انتهای پروژه متعلق به انسان‌ها بود و اعضای گروه خودشان داستان، شخصیت‌ها و مکان‌های وقوع رویدادها را طراحی کردند.

نگارش فیلمنامه با کمک هوش مصنوعی

گروه تولید برای ساخت هر قسمت، حدود ۱۰ دقیقه درباره اتفاقات داستان، دیالوگ‌ها و حرکت دوربین صحبت می‌کردند و ایده‌های خود را در اختیار کلود، ابزار هوش مصنوعی شرکت آنتروپیک، قرار می‌دادند. این اطلاعات به‌عنوان دستور اولیه برای تولید فیلمنامه استفاده می‌شد و هوش مصنوعی ظرف چند دقیقه پیش‌نویسی قابل استفاده ارائه می‌کرد؛ پیش‌نویسی که اعضای گروه در ادامه آن را بازبینی و اصلاح می‌کردند.

برای طراحی مسیر تحول شخصیت‌ها و ساخت تابلوهای الهام‌بخش بصری نیز از شات‌دک، یک کتابخانه آنلاین شامل تصاویر فیلم‌ها و سریال‌ها، و پلتفرم طراحی فیگما استفاده شد. ابزارهای نانو بنانا پرو متعلق به گوگل و جی‌پی‌تی ایمیج ۲ نیز در تولید تصاویر به کار رفتند. استوارت فرایند کار را بسیار شبیه به تولید سنتی فیلم توصیف کرد.

برای نمونه، در طراحی اتاق غذاخوری یکی از قسمت‌ها، کف سفید و درخشانی در نظر گرفته شد که ایده آن مستقیماً از کف‌های روشن فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» محصول سال ۱۹۶۸ گرفته شده بود.

گروه تولید همچنین درباره جزئیات صحنه، از جمله اشیای موجود در اتاق، مجسمه‌های سنگی و تابلوهای نصب‌شده روی دیوارها تصمیم‌گیری کرد. کلود نیز به‌عنوان دستیار پژوهشی برای بررسی این موضوع به کار رفت که چه تابلوهایی با شخصیت داستان و فضای مورد نظر تناسب دارند.

استوارت گفت: «ما با همان میزان جزئیات کار می‌کنیم که در یک صحنه واقعی به آن توجه می‌کردیم.»

تولید صحنه‌ها با مدل‌های ویدئویی هوش مصنوعی

پس از مشخص شدن جزئیات صحنه‌ها، بخش عمده تصاویر ویدئویی با استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی سیدنس و کلینگ تولید شد.

به گفته گروه سازنده، به‌طور متوسط برای هر قسمت حدود ۷۶۰۰ دلار، معادل ۶۸۰۰ یورو، اعتبار ابزارهای هوش مصنوعی مصرف شده است. مدت هر قسمت نیز بین ۱۰ تا ۲۲ دقیقه است.

استوارت توضیح داد که تولید یک صحنه ممکن است به هشت تا ۱۰ بار تولید تصویر یا ویدئو نیاز داشته باشد. گروه برای مدیریت هزینه‌ها، ابتدا خروجی‌ها را با وضوح پایین‌تر تولید می‌کرد و تنها زمانی کیفیت را افزایش می‌داد که به نتیجه مطلوب رسیده بود.

تأثیر هوش مصنوعی بر آینده هالیوود

استفاده از هوش مصنوعی در صنعت فیلم‌سازی به موضوعی بحث‌برانگیز در هالیوود تبدیل شده است. برخی فعالان این صنعت، این فناوری را تهدیدی برای فرصت‌های شغلی می‌دانند؛ به‌ویژه در شرایطی که بسیاری از هنرمندان و عوامل تولید از پیش نیز برای یافتن کار با دشواری روبه‌رو هستند.

سال گذشته، اتحادیه بازیگران آمریکا، ساگ-آفترا، نسبت به شخصیت تیلی نوروود که با هوش مصنوعی ساخته و به‌عنوان بازیگر معرفی شده بود، هشدار داد. این اتحادیه اعلام کرد که بازیگران تولیدشده با هوش مصنوعی می‌توانند معیشت بازیگران انسانی را تهدید کنند و از ارزش هنر انسانی بکاهند.

با این حال، شماری از چهره‌های بزرگ صنعت سرگرمی نیز به استفاده از این فناوری روی آورده‌اند. تد ساراندوس، هم‌مدیرعامل نتفلیکس، در تماس تلفنی مربوط به اعلام نتایج مالی این شرکت در ماه ژوئیه گفت که هوش مصنوعی در مقطعی از فرایند تولید حدود ۳۰۰ عنوان از آثار این سرویس استفاده شده است.

هوش مصنوعی؛ فرصتی برای روایت داستان‌های بیشتر

فررتی معتقد است بسیاری از نویسندگان، فیلم‌سازان و هنرمندان داستان‌هایی برای روایت دارند، اما منابع مالی یا ارتباطات لازم برای اجرای ایده‌هایشان را در اختیار ندارند. به گفته او، هوش مصنوعی می‌تواند به این افراد کمک کند تا داستان‌های بیشتری را به تصویر بکشند.

این فناوری همچنین امکان آزمایش ایده‌های خلاقانه و دنبال کردن مسیرهای متفاوت در داستان‌پردازی را افزایش می‌دهد.

فررتی توضیح داد که در تولید سریال «قوس»، امکان تغییر مسیر داستان و حتی حذف شخصیتی از طریق مرگ او فراهم شد؛ تصمیمی که در تولید سنتی ممکن بود به فیلم‌برداری مجدد در مکانی دوردست نیاز داشته باشد، اما در این پروژه بدون چنین فرایندی امکان‌پذیر بود.

استوارت نیز گفت اگر بودجه بیشتری در اختیار داشتند، افراد بیشتری را برای بخش‌های مختلف تولید استخدام می‌کردند. او افزود که تمام اعضای گروه دستمزد روزانه کامل خود را، مشابه شرایط کار در یک صحنه فیلم‌برداری معمولی، دریافت کردند.

با این حال، او جای خالی همکاری و همبستگی اعضای گروه در یک محل فیلم‌برداری واقعی را احساس می‌کرد. با وجود این، تولید سریال با هوش مصنوعی برای او تجربه‌ای هیجان‌انگیز بود؛ زیرا این فناوری امکان انجام کارهای بیشتری را با منابع کمتر فراهم کرده بود.

استوارت گفت: «برای کسی که همیشه آرزو داشته فیلم و سریال بسازد و داستان تعریف کند، این بهترین احساسی است که می‌توان تجربه کرد.»

این سریال تاکنون در نمایش‌هایی در لندن و لس‌آنجلس به نمایش درآمده و سازندگان آن در تلاش‌اند امکان دسترسی مخاطبان بیشتری به اثر را فراهم کنند.

استوارت امیدوار است فیلم‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی به مرحله‌ای برسند که مخاطبان عمومی، هنر و داستان آن‌ها را فارغ از شیوه تولیدشان ارزشمند بدانند.

انتهای پیام