هوش مصنوعی موج گسترده‌ای از هیجان و انتظارات را در میان شرکت‌ها ایجاد کرده است، اما بخش زیادی از این انتظارات هنوز به ارزش واقعی و ملموس برای کسب‌وکارها تبدیل نشده است.

تردیدی نیست که خودکارسازی برخی وظایف به کمک هوش مصنوعی در حال انجام است؛ بااین‌حال، بررسی‌های شرکت هگزاگون نشان می‌دهد که کسب‌وکارها در مجموع هنوز نتوانسته‌اند بهره‌وری خود را به‌واسطه این فناوری افزایش دهند.

برای مثال، ممکن است یک مهندس بتواند طراحی خود را در نیمی از زمان معمول تکمیل کند؛ اما اگر همان مراحل بررسی و تأیید قبلی همچنان برای این طراحی لازم باشد، کل فرایند سریع‌تر نخواهد شد. در چنین شرایطی، صرفه‌جویی زمانی حاصل از هوش مصنوعی، در تأخیرهای مراحل بعدی از بین می‌رود.

نورا هولنشتاین، معاون هوش مصنوعی شرکت هگزاگون که در حوزه فناوری‌های اندازه‌گیری فعالیت می‌کند، در گفت‌وگو با Technology Magazine درباره چگونگی استفاده مؤثر از هوش مصنوعی در محیط کار توضیح داد.

او تأکید کرد: «فرصت واقعی این است که از زمانی که هوش مصنوعی صرفه‌جویی می‌کند، برای بهبود نحوه پیشرفت کار در سراسر سازمان استفاده کنیم، نه اینکه صرفاً یک بخش از فرایند را سریع‌تر کنیم.»

هوش مصنوعی چگونه نسل آینده نیروی کار را شکل می‌دهد؟

هولنشتاین می‌گوید هوش مصنوعی همین حالا نیز در حال شکل دادن به نسل آینده نیروی کار است. او برای توضیح این موضوع به مطالعه «نسل ربات» شرکت هگزاگون اشاره می‌کند.

بر اساس این پژوهش که در ۹ کشور آمریکا، بریتانیا، آلمان، سوئیس، ژاپن، کره جنوبی، چین، برزیل و هند انجام شده است، ۸۵ درصد کودکان طی سه ماه گذشته از هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند.

او می‌گوید: «این موضوع نشان می‌دهد که برای نسل آینده، هوش مصنوعی به‌تدریج کمتر یک پدیده جدید و شگفت‌انگیز و بیشتر به یک دستیار طبیعی تبدیل می‌شود.»

به گفته او، آشنایی و سهولت استفاده از این فناوری احتمالاً با ورود جوانان به محیط کار نیز همراه خواهد بود.

هولنشتاین افزود: «با تبدیل شدن کودکان امروز به کارکنان جوان فردا، کسب‌وکارها باید نه‌تنها به چگونگی معرفی هوش مصنوعی به نیروی کار خود فکر کنند، بلکه باید در نظر بگیرند چگونه به نسلی که از قبل به استفاده از این فناوری عادت کرده است، کمک کنند تا از آن به‌شکلی مؤثر و مسئولانه استفاده کند.»

او درباره چگونگی ترویج استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در شرکت‌ها معتقد است که ایجاد محیطی برای تبدیل آشنایی با این فناوری به استفاده مفید و معنادار، اهمیت اساسی دارد.

او توضیح داد: «کارکنان جوان باید فرصت داشته باشند این ابزارها را امتحان کنند و هم‌زمان قضاوت حرفه‌ای خود را توسعه دهند تا تشخیص دهند هوش مصنوعی چه زمانی ارزش افزوده ایجاد می‌کند و چه زمانی باید تخصص انسانی در اولویت قرار گیرد.»
یافته‌های پژوهش نسل ربات هگزاگون
در ۹ کشور مورد بررسی، ۸۰ درصد کودکان به ربات‌ها علاقه‌مندند و از آن‌ها هیجان‌زده می‌شوند؛ این رقم در میان بزرگسالان ۵۹ درصد است.
در بریتانیا، اختلاف میان کودکان و بزرگسالان از هر کشور دیگری بیشتر است؛ ۸۰ درصد کودکان در برابر ۴۷ درصد بزرگسالان.
۵۹ درصد کودکان از کار کردن در کنار یک همکار ربات استقبال می‌کنند؛ این میزان در میان بزرگسالان ۴۰ درصد است.
از هر پنج کودک، یک نفر معتقد است ربات‌ها می‌توانند رئیس او باشند.
۸۵ درصد کودکان طی سه ماه گذشته از هوش مصنوعی استفاده کرده‌اند؛ درحالی‌که این رقم در میان بزرگسالان ۷۵ درصد است.

تضمین دقت دستیارهای هوش مصنوعی

اگر قرار است هوش مصنوعی در دنیای واقعی تصمیم‌گیری کند، تصمیم‌های آن باید دقیق باشند و مسئولیت‌پذیری در قبال آن‌ها نیز به‌روشنی مشخص شود.

هولنشتاین در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی تضمین دقت این سیستم‌ها گفت، نخستین گام آن است که هوش مصنوعی با اطلاعات دقیق و به‌روز درباره محیطی که در آن فعالیت می‌کند تغذیه شود، نه اینکه بر فرضیات قدیمی تکیه کند. این مسئله به‌ویژه در مواردی اهمیت دارد که تصمیم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند پیامدهای فیزیکی داشته باشند.

او برای توضیح این موضوع به یک کارخانه اشاره کرد و گفت: «اگر از هوش مصنوعی برای بهبود فرایند تولید یا شناسایی یک مشکل احتمالی استفاده می‌شود، این فناوری باید تصویر دقیقی از ماشین‌آلات، قطعات و شرایط موجود در محیط کارخانه داشته باشد.»

او افزود: «اینجاست که اندازه‌گیری دقیق اهمیت زیادی پیدا می‌کند؛ زیرا هوش مصنوعی را به آنچه واقعاً در دنیای واقعی اتفاق می‌افتد، متصل می‌کند.»

هولنشتاین با وجود تأکید بر ضرورت نظارت و اطمینان از به‌روز بودن اطلاعات، معتقد است که تخصص انسانی همچنان جایگزینی ندارد.

او گفت: «هوش مصنوعی می‌تواند حجم عظیمی از اطلاعات را پردازش کند و الگوهایی را تشخیص دهد که ممکن است ما متوجه آن‌ها نشویم؛ اما همچنان به افرادی نیاز داریم که محیط، تجهیزات و خطرات را بشناسند تا این یافته‌ها را تفسیر کنند و مطمئن شوند که به‌شکلی مناسب به کار گرفته می‌شوند.»

هولنشتاین تأکید کرد: «دنیای فیزیکی دائماً در حال تغییر است؛ بنابراین، هوش مصنوعی باید درک کند که واقعاً چه اتفاقی در محیط اطراف آن رخ می‌دهد.»

افزایش بهره‌وری با هوش مصنوعی از شناسایی گلوگاه‌های فرایندها آغاز می‌شود

هولنشتاین به کسب‌وکارهایی که به دنبال بهبود شیوه انجام کارها با کمک هوش مصنوعی هستند، توصیه می‌کند ابتدا مشخص کنند کارکنان بیشترین زمان خود را صرف چه فعالیت‌هایی می‌کنند و کدام مراحل کاری موجب تأخیر یا اصطکاک غیرضروری می‌شوند.

او توضیح داد: «این موارد می‌توانند شامل وظایف تکراری، جست‌وجوی اطلاعات، انتقال داده‌ها میان سامانه‌های مختلف یا فرایندهایی باشند که به مراحل دستی بیش از حد نیاز دارند.»

به گفته او، پس از شناسایی این نقاط باید پیش از انتخاب فناوری، مسئله اصلی را به‌درستی شناخت. او گفت: «هوش مصنوعی می‌تواند به روش‌های مختلفی مفید باشد، اما بزرگ‌ترین فرصت‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که آن را در بخش‌هایی به کار بگیریم که می‌تواند تفاوتی روشن در نحوه کار افراد ایجاد کند.»

هولنشتاین تأکید کرد: «این به معنای بررسی کل فرایند است، نه فقط یک وظیفه مشخص، و اندیشیدن به این موضوع که هوش مصنوعی چگونه می‌تواند کار را ساده‌تر و اثربخش‌تر کند.»

ارزش هوش مصنوعی در کسب‌وکار به اعتماد و استفاده مسئولانه بستگی دارد

هولنشتاین معتقد است ارزش واقعی هوش مصنوعی از حل یک مسئله مهم کسب‌وکار ناشی می‌شود، نه صرفاً نمایش قابلیت‌های این فناوری.

او گفت: «هیجان‌زده شدن درباره ظرفیت‌های هوش مصنوعی آسان است، اما بخش دشوارتر این است که اطمینان حاصل کنیم این فناوری با جریان‌های کاری موجود سازگار است و نتیجه‌ای به همراه دارد که واقعاً اهمیت دارد.»

به گفته او، تفاوت تجربه نسل‌های مختلف از این فناوری نیز بر میزان استقبال از آن تأثیر می‌گذارد. بر اساس پژوهش نسل ربات، در بریتانیا ۸۰ درصد کودکان از ربات‌ها استقبال می‌کنند؛ درحالی‌که این رقم در میان بزرگسالان ۴۷ درصد است.

هولنشتاین خاطرنشان کرد: «این اختلاف نشان می‌دهد که افراد چگونه می‌توانند نگرش‌های متفاوتی نسبت به فناوری داشته باشند و چرا پذیرش آن به اعتماد وابسته است.»

او افزود تبدیل هیجان اولیه به ارزش واقعی، مستلزم استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی است.

به گفته هولنشتاین، «قواعد روشن درباره داده‌ها، پاسخ‌گویی و نظارت انسانی به افراد اجازه می‌دهد با اطمینان از هوش مصنوعی استفاده کنند و هم‌زمان، سازوکارهای حفاظتی لازم را برای اطمینان از ایجاد ارزش واقعی فراهم می‌آورد؛ نه اینکه این فناوری صرفاً هیجان ایجاد کند.»

او در پایان تأکید کرد: «در عمل، باید از مسئله شروع کرد، نه از فناوری.»

به گفته او، هنگامی که محدودیت واقعی یک فرایند مشخص شود، تشخیص اینکه آیا هوش مصنوعی ابزار مناسبی برای حل آن مسئله است یا خیر، بسیار آسان‌تر خواهد بود.

انتهای پیام