فرانسیسکو تارگا، آهنگساز اسپانیایی، در سال ۱۹۰۲ قطعه‌ای برای گیتار کلاسیک سولو به نام «گران والس» (Gran Vals) نوشت. در دل این والس مسحورکننده، ۱۳ میزان پس از شروع، عبارت چهار میزانی نهفته است که به زنگ معروف نوکیا تبدیل شد. گفته می‌شود قطعه تارگا از یک عبارت کوتاه در «گراند والس برلیانت» فردریک شوپن برای پیانو الهام گرفته شده است. و نوکیا با برداشتن این عبارت جذاب یک قرن بعد، ناخواسته شناخته‌شده‌ترین آهنگ زنگ در تاریخ فناوری را خلق کرد.

از موسیقی پس‌زمینه تا هویت برند

جهش از نت‌نویسی به بیپ‌های سیلیکونی در اوایل دهه ۹۰ آغاز شد. نوکیا برای تبلیغ تلویزیونی گوشی جدید 1011 خود به موسیقی پس‌زمینه نیاز داشت. این شرکت به جای استخدام هنرمند برای ساخت موسیقی جدید، از یک ضبط از «گران والس» استفاده کرد که چون قطعه در مالکیت عمومی بود، استفاده از آن آزاد بود و قطعه کوتاهی را در پس‌زمینه تبلیغ قرار داد.

در سال ۱۹۹۳، مدیران نوکیا آنی وانجوکی و لوری کیوینن عبارت کوتاهی را انتخاب کردند که به آهنگ زنگ تبدیل شد. نقطه عطف واقعی دو سال بعد با عرضه گوشی نوکیا ۲۱۱۰ فرا رسید. این گوشی جیبی ویژگی‌ای چشمگیر برای آن زمان ارائه می‌داد: توانایی تغییر آهنگ زنگ پیش‌فرض تماس ورودی. در میان گزینه‌ها، نسخه دیجیتال‌شده نوکیا از «گران والس» با نام ساده «Ringtone Type 7» فهرست شده بود.

این آهنگ کلاسیک شاد به سرعت محبوب شد. نوکیا با تولید میلیون‌ها گوشی جدید، آهنگ زنگ را روی دستگاه‌ها نگه داشت و در سال ۱۹۹۷ نام رسمی «گراند والس» را به آن داد. سال بعد، به «نوکیا تون» تغییر نام یافت و برندسازی آن تثبیت شد. این آهنگ از گوشی‌های بعدی مانند ۳۳۱۰ — یکی از بهترین گوشی‌های نوکیا از نظر کاربران — نیز پخش شد.

اوج فرهنگی و میراث فناوری پایدار

در طول اوج عصر گوشی‌های ساده، آن چند ثانیه گیتار کلاسیک کاملاً گریزناپذیر بود. در سال ۲۰۰۹ تخمین زده شد که نوکیا تون حدود ۱.۸ میلیارد بار در روز در سراسر جهان پخش می‌شد، یعنی تقریباً ۲۰٬۰۰۰ بار در ثانیه. این آهنگ از یک ویژگی ساده گوشی به یک عنصر فرهنگ عامه تبدیل شد.

با تکامل فناوری، مردم در نهایت از آهنگ‌های زنگ پیش‌فرض به سمت تنظیم صداهای سفارشی خود حرکت کردند و آهنگ‌های محبوب را به عنوان آهنگ زنگ شخصی‌سازی‌شده دانلود کردند. آن والس کلاسیک همه‌جا حاضر به‌آرامی از فضاهای عمومی محو شد، زیرا نوکیا تسلط خود بر بازار گوشی همراه را از دست داد. اما حتی اگر آهنگ زنگ معروف از زندگی روزمره محو شد، قطعاً اثر خود را برجای گذاشت. هیچ راهی وجود نداشت که تارگا (یا شوپن که الهام‌بخش او بود) پیش‌بینی کند که یک عبارت کوتاه از موسیقی گیتار به یکی از پخش‌شده‌ترین ملودی‌های تاریخ بشر تبدیل شود.

انتهای پیام