شش دهه چقدر می‌تواند در کالاهای مصرفی تفاوت ایجاد کند. در سال ۱۹۶۶، آمریکا تازه نمایشگاه جهانی نیویورک ۱۹۶۴-۶۵ را پشت سر گذاشته بود، جایی که استادان نوآوری فناوری مانند والت دیزنی میلیون‌ها نفر را مسحور کرده بودند. زمانی که لیندون بی. جانسون رئیس‌جمهور بود، دنیای فناوری... خوب، دست‌کم آن چیزی نبود که امروز هست. سونی سخت مشغول ضبط‌کننده کاست TC-100 بود، ریزتراشه‌ها به رایانه‌های تجاری وارد شدند و تلویزیون‌ها قیمت بالایی داشتند — حداقل در مقایسه با قیمت امروزشان در ۲۰۲۶.

اگر به آن زمان نگاه کنید، احتمالاً برای خرید تلویزیون پول زیادی می‌پرداختید. یک تلویزیون رنگی ۱۹ اینچی متوسط آن زمان بیش از ۳۵۰ دلار هزینه داشت که با تعدیل تورم، تقریباً معادل ۳٬۳۰۰ دلار در سال ۲۰۲۶ است. در سال ۲۰۲۶، یک تلویزیون معمولی ۵۵ اینچی 4K در Best Buy ممکن است تنها ۳۰۰ دلار یا حداکثر ۲٬۵۰۰ دلار برای نسخه پرچم‌دار با تمام فناوری‌های نمایشگر جدید هزینه داشته باشد. این تفاوت قیمت بزرگ نمونه‌ای از تورم تکنولوژیک منفی (Technological Deflation) است، جایی که کارایی تولید به کاهش قیمت برای مصرف‌کنندگان منجر می‌شود.

این تفاوت نسبی قیمت به این معناست که خرید تلویزیون در سال ۱۹۶۶ موضوع بسیار بزرگ‌تری نسبت به امروز بود، و آن‌ها حتی نصب روی دیوار و ساندبار هم نداشتند. ناگفته نماند که تلویزیون در دهه ۶۰ بیشتر یک قطعه مبلمان سنگین بود تا یک مرکز سرگرمی. برای انتقال آن از ماشین به خانه حداقل به یک نیروی کمکی نیاز داشتید. و بسته به اینکه اتاق نشیمن شما چقدر کوچک بود، ممکن بود فضای اتاق‌تان را برای دستگاهی فدا کنید که صفحه‌نمایشش به اندازه یک دریچه زیردریایی بود.

بیشتر بپردازید و بیشتر بگیرید، یا کمتر بپردازید و کمتر بگیرید (تقریباً)

فقط تلویزیون‌ها از سال ۱۹۶۶ تغییر نکرده‌اند؛ چشم‌انداز رسانه‌ای نیز کاملاً متفاوت است. آن زمان، اینترنت در دوران نوزادی بود و برای عموم در دسترس نبود، بنابراین ویژگی‌های تلویزیون هوشمند و اپلیکیشن‌های استریم هیچ نزدیک به واقعیت نبودند. تمام برنامه‌ها از طریق آنتن پخش می‌شدند. هرچه گیرنده بزرگ‌تر و بالاتر نصب می‌شد، شانس بهتری برای دریافت پخش‌های محلی داشتید. این همچنین دورانی بود که تقویت‌کننده و سایر فناوری‌های آنتن به اندازه امروز پیشرفته نبودند؛ بهترین کاری که می‌توانستید انجام دهید (در بیشتر موارد) تنظیم گوش‌های خرگوشی برای دریافت بهتر بود.

اما هر ایستگاهی که آنتن شما دریافت می‌کرد، رایگان برای تماشا بود. خوشبختانه، آنتن‌ها هنوز در سال ۲۰۲۶ وجود دارند، اما تلویزیون رایگان سخت‌تر پیدا می‌شود. پلتفرم‌های FAST (تلویزیون رایگان با پشتیبانی تبلیغات) مانند Pluto TV و Tubi به برابری کمک می‌کنند، اما ما در دورانی زندگی می‌کنیم که فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی به‌طور معمول پشت سد پرداخت قرار دارند، صرف‌نظر از اینکه رسانه چقدر جدید یا قدیمی باشد. در سال ۱۹۶۶، قطعاً برای سخت‌افزار تلویزیون بیشتر می‌پرداختید، اما تلویزیون کابلی حتی وجود نداشت. فقط تصور کنید که والدین و پدربزرگ‌مادران ما اگر از هجوم سرگرمی‌های پولی که روزی تحمل خواهند کرد آگاه می‌شدند، چه احساسی داشتند!

در نهایت، این یک معاوضه است: خرید تلویزیون در سال ۱۹۶۶ به معنای هزینه اولیه بالاتر بود، اما می‌توانستید به محض اتصال آنتن، برنامه‌های رایگان را تماشا کنید. در سال ۲۰۲۶، هزینه اولیه کمتری می‌پردازید، اما بخش زیادی از چشم‌انداز رسانه‌ای نیازمند هزینه ماهانه یا سالانه است. تورم، تورم منفی و شکاف ۶۰ ساله در فناوری می‌تواند تغییرات زیادی ایجاد کند. حداقل بخشی از آن برای حساب‌های بانکی ما مفید است.

انتهای پیام