شریعتمداری در این یادداشت با اشاره به مسیر عبور کابل‌های فیبر نوری بین‌المللی از بستر خلیج فارس و تنگه هرمز، این زیرساخت‌ها را یکی از اهرم‌های بالقوه فشار در رویارویی با آمریکا و متحدانش دانست و خواستار بهره‌گیری از این ظرفیت شد.

او همچنین مدعی شد که آسیب به این کابل‌ها می‌تواند ارتباطات اینترنتی و بخش‌هایی از خدمات بانکی، تجاری و فناوری اطلاعات را با اختلال مواجه کند.

این مواضع در شرایطی مطرح می‌شود که کابل‌های زیردریایی فیبر نوری از زیرساخت‌های اصلی ارتباطات بین‌المللی به شمار می‌روند و بخش مهمی از تبادل داده میان کشورها، مراکز داده و خدمات ابری از طریق آنها انجام می‌شود.

اهمیت موضوع برای اینترنت جهانی

کابل‌های زیردریایی، برخلاف تصور عمومی، صرفاً زیرساخت ارتباطی کشورهای ساحلی نیستند؛ بلکه بخشی از شبکه به‌هم‌پیوسته جهانی انتقال داده را تشکیل می‌دهند. آسیب به یک یا چند مسیر می‌تواند موجب کاهش ظرفیت ارتباطی، افزایش تأخیر و اختلال در دسترسی به برخی خدمات شود؛ هرچند شدت و گستره پیامدها به محل حادثه، میزان آسیب، ظرفیت مسیرهای جایگزین و سرعت انتقال ترافیک به مسیرهای دیگر بستگی دارد.

خلیج فارس و تنگه هرمز نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی و ارتباط منطقه با شبکه‌های بین‌المللی، از اهمیت ارتباطی برخوردارند. با این حال، ادعای مختل شدن بیش از ۸۰ درصد ارتباطات جهانی در نتیجه آسیب به این کابل‌ها، که در یادداشت شریعتمداری مطرح شده، به شواهد فنی مستقل نیاز دارد و نباید آن را برآوردی تأییدشده تلقی کرد.

طرح چنین مواضعی همچنین این پرسش را مطرح می‌کند که در صورت آسیب عمدی به زیرساخت‌های ارتباطی فرامرزی، پیامدهای آن برای کاربران عادی، کسب‌وکارهای دیجیتال، شبکه‌های بانکی و خدمات حیاتی کشورهای منطقه چه خواهد بود.

در حالی که مراکز داده و زیرساخت‌های هوش مصنوعی به‌تدریج به اجزای مهم اقتصاد دیجیتال تبدیل شده‌اند، هرگونه تهدید علیه این زیرساخت‌ها می‌تواند فراتر از میدان درگیری نظامی، آثار اقتصادی و ارتباطی گسترده‌ای به همراه داشته باشد.

انتهای پیام