هنگامی که فضاپیما از جو زمین به سمت بالا حرکت می‌کرد، دنباله‌ای از گاز خروجی از خود برجای گذاشت. این دنباله گسترش یافت و به اندازه کافی بالا بود که نور خورشید در حال طلوع آن را روشن کند. ناظران اغلب این پدیده را «اثر چتر دریایی» توصیف می‌کنند.

ما می‌توانیم اثر چتر دریایی را به همان دلیلی ببینیم که می‌توانیم ماهواره‌های در حال گردش به دور زمین را پیش از طلوع آفتاب و پس از غروب ببینیم. پرتوهای خورشید هنوز به بالاترین بخش‌های جو ما می‌رسند و اجسام آنجا را روشن می‌کنند، چه یک ماهواره باشد و چه بخار آب.

ناظران می‌توانستند پدیده چتر دریایی را از فاصله تا ۸۰۰ مایل (حدود ۱٬۲۸۷ کیلومتر) دورتر ببینند.

تصاویری از بینندگان

پیتر روف این تصویر را در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ از واشنگتن دی‌سی ثبت کرد و نوشت: «من پرتاب موشک فالکون ۹ را در حالی که ساعت ۶:۴۲ صبح از واشنگتن دی‌سی می‌گذشت، ثبت کردم. این موشک از مرکز فضایی کندی در فلوریدا برای تأمین مجدد ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شده بود.»

ماروین پیس اثر چتر دریایی ابر حاصل از پرتاب موشک را در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ از جورجیا ثبت کرد.

لو مان این تصویر را در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ از تنسی ثبت کرد. لو نوشت: «پرتاب موشک اسپیس‌ایکس از مرکز فضایی کندی.»

بسیاری از افرادی که صبح سه‌شنبه پیش از طلوع آفتاب بیدار بودند، ابری عجیب دیدند. این دنباله گاز موشک اسپیس‌ایکس بود که به سمت ایستگاه فضایی می‌رفت.

انتهای پیام