در بازار ایران نیز کنسول‌های نینتندو به‌دلیل انعطاف در حالت دستی و بازی‌های خانوادگی طرفداران خاص خود را دارند، هرچند قیمت و موجود بودن بازی‌های اورجینال همواره یکی از چالش‌های اصلی خریداران بوده است. در ادامه، مقایسه سوییچ ۲ و پلی‌استیشن ۴ از نظر توان پردازشی و همچنین مقایسه سخت‌افزاری با پلی‌استیشن ۴ پرو را بررسی می‌کنیم.

سوییچ ۲ پردازنده قوی‌تری از پلی‌استیشن ۴ دارد

نینتندو فقط اعلام کرده که از یک پردازنده اختصاصی انویدیا برای CPU و GPU سوییچ ۲ استفاده می‌کند، بنابراین باید به داده‌های کارشناسان و توسعه‌دهندگان تکیه کرد.

بر اساس گزارش Digital Foundry، سوییچ ۲ از تراشه Nvidia T239 با معماری Ampere استفاده می‌کند.

CPU سوییچ ۲ یک ARM Cortex A78C هشت‌هسته‌ای با ۱۲ گیگابایت رم است؛ دو هسته و ۳ گیگابایت رم برای خود سخت‌افزار رزرو می‌شود و شش هسته و ۹ گیگابایت برای بازی‌ها و توسعه‌دهندگان باقی می‌ماند.

سونی CPU پلی‌استیشن ۴ را یک AMD x86-64 Jaguar هشت‌هسته‌ای با ۸ گیگابایت رم معرفی کرده است.

جالب اینکه پلی‌استیشن ۴ نیز همان تعداد هسته و همان مقدار رم را رزرو می‌کند، اما چون سوییچ ۲ از ابتدا رم بیشتری دارد، در نهایت برنده می‌شود.

در بخش گرافیک، GPU سوییچ ۲ در حالت دستی نزدیک به AMD RX 570 Mobile و در حالت داک نزدیک به RX 560 یا معادل NVIDIA RTX 2050 است.

اینها GPU‌های رده‌پایین هستند، به‌ویژه در مقایسه با کارت‌های گرافیک رایانه‌های گیمینگ مدرن، اما پردازنده اختصاصی به کنسول اجازه می‌دهد در حالت داک گرافیک ۴K، در حالت دستی ۱۰۸۰p و نرخ فریم تا ۱۲۰ فریم بر ثانیه را نمایش دهد.

نرخ فریم به بازی بستگی دارد و بیشتر بازی‌ها، به‌ویژه بازی‌های سنگین گرافیکی، به سقف حداکثری نمی‌رسند.

با این حال سقف سوییچ ۲ بالاتر از پلی‌استیشن ۴ است که GPU آن به ۱۰۸۰p و ۶۰ فریم بر ثانیه محدود است.

سوییچ ۲ با پلی‌استیشن ۴ پرو شانه‌به‌شانه است

در حالی که سوییچ ۲ بر پلی‌استیشن ۴ پایه پیروزی روشنی دارد، داستان با پلی‌استیشن ۴ پرو متفاوت است.

پلی‌استیشن ۴ پرو سه سال پس از نسخه اصلی و تنها چند ماه پیش از عرضه نخستین سوییچ منتشر شد و GPU آن بیش از دو برابر نسخه قبلی قدرت دارد.

CPU نسخه پرو نیز حدود ۳۰ درصد سریع‌تر است.

با این مشخصات ارتقایافته، پلی‌استیشن ۴ پرو می‌تواند بازی‌ها را تا نزدیک ۴K ارتقا دهد و برخی را با ۲۱۶۰p اجرا کند.

سوییچ ۲ از هسته‌های اضافی پردازنده خود سود می‌برد، اما تست‌های مقایسه‌ای نشان می‌دهد که پلی‌استیشن ۴ پرو بازی‌های سنگین گرافیکی را در حالت داک به‌خوبی یا حتی بهتر از کنسول نینتندو اجرا می‌کند.

این عملکرد برای کنسولی ده ساله قابل توجه است و همین موضوع آن را همچنان ارزش خرید می‌کند.

در بازار ایران نیز پلی‌استیشن ۴ پرو دست‌دوم به‌عنوان گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه در برابر قیمت کنسول‌های نسل فعلی مطرح است، هرچند بازی‌های جدیدی مانند Marvel's Wolverine و Grand Theft Auto 6 روی آن قابل اجرا نخواهند بود.

نینتندو سوییچ ۲ در مقایسه با پلی‌استیشن ۴ پایه از نظر پردازنده، رم و سقف گرافیکی برتری دارد و می‌تواند بازی‌های سنگین را در حالت داک تا ۴K و نرخ فریم بالاتر اجرا کند. اما در برابر پلی‌استیشن ۴ پرو، برتری قاطعی ندارد و این کنسول قدیمی در اجرای بازی‌های سنگین گرافیکی در حالت داک هم‌سطح یا حتی بهتر عمل می‌کند. برای کاربران ایرانی، انتخاب میان این دو کنسول بیش از هر چیز به قیمت، دسترسی به بازی‌ها و خدمات آنلاین و ترجیح بین بازی‌های انحصاری نینتندو و کتابخانه پلی‌استیشن بستگی دارد.

جدول اطلاعات کلیدی

انتهای پیام