اوزمپیک در سال ۲۰۲۴ بر سر زبان‌ها بود و این هیاهو نشانه‌ای از فروکش کردن ندارد. این داروی دیابت یک GLP-1 است که همراه با رژیم غذایی و ورزش به مدیریت سطح قند خون کمک می‌کند. اوزمپیک که توسط نوو نوردیسک توسعه یافته، یک تزریق هفتگی راحت است که بیماران خودشان آن را برای حمایت از مدیریت دیابت انجام می‌دهند.

اوزمپیک در ابتدا توسط FDA برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ با خطر بالا به دلیل قند خون کنترل‌نشده تأیید شد، اما اخیراً به دلیل کاملاً متفاوتی توجه قابل توجهی را به خود جلب کرده است: کاهش وزن. اوزمپیک با تقلید از هورمونی که گرسنگی را تنظیم می‌کند، اشتها را مهار می‌کند و در نتیجه مصرف غذا را کاهش می‌دهد. این موضوع همراه با توانایی آن در کند کردن گوارش، می‌تواند به کاهش وزن تا ۱۵ درصد منجر شود.

پژوهش جدید

پژوهش جدید هیجان‌انگیزی نشان می‌دهد که بدن ما ممکن است کلید تنظیم طبیعی سطح قند خون و مهار میل به شیرینی را در خود داشته باشد، بسیار شبیه داروهای سماگلوتاید. پژوهشگران دانشگاه جیانگنان چین نشان داده‌اند که افزایش فراوانی یک میکروب روده‌ای خاص در موش‌های دیابتی می‌تواند آزادسازی GLP-1 را تحریک کند.

GLP-1 چیست؟

GLP-1 هورمونی است که به‌طور طبیعی توسط بدن تولید می‌شود و به تنظیم سطح قند خون و مدیریت احساس سیری کمک می‌کند. آزادسازی آن توسط غذاهای خاص و میکروب‌های روده تحریک می‌شود و همان چیزی است که داروی سماگلوتاید (ماده فعال اوزمپیک) از آن تقلید می‌کند. از آنجا که اوزمپیک و سایر برندها از فرایندهای طبیعی بدن تقلید می‌کنند و بسیار مؤثر بوده‌اند، این تیم پژوهشی به دنبال کشف چگونگی تحریک بدن برای تولید بیشتر GLP-1 به‌تنهایی رفتند.

میکروب‌های روده و میل به شیرینی

پژوهش‌های نوظهور نشان می‌دهد که میل ما به غذاهای خاص به‌شدت تحت تأثیر سیگنال‌هایی است که از روده سرچشمه می‌گیرند؛ اندامی حیاتی در شکل‌دهی به ترجیحات غذایی ما. تا همین اواخر، دانشمندان درک روشنی از چگونگی تأثیر ژن‌های خاص، باکتری‌های روده و مواد تولیدشده توسط آن‌ها بر میل ما به قند نداشتند.

پژوهش جدید نشان می‌دهد که میکروب‌های روده، مانند Bacteroides vulgatus، و موادی که در طول گوارش تولید می‌کنند، ممکن است به‌طور قابل توجهی بر میل ما به غذاهای شیرین تأثیر بگذارند.

ارتباط ژنتیکی

این مطالعه نشان داد که موش‌های فاقد پروتئین روده‌ای Ffar4 سطوح کاهش‌یافته‌ای از B. vulgatus در روده خود داشتند. این موضوع با کاهش تولید فاکتور رشد فیبروبلاست (FGF21) — هورمونی مرتبط با میل به قند — همراه بود.

پژوهش در موش‌ها نشان می‌دهد که آگونیست‌های GLP-1 — همان دسته داروهایی که اوزمپیک را شامل می‌شود — تولید FGF21 را تحریک می‌کنند. این یافته با مطالعات انسانی همسو است که نشان می‌دهد افراد با تغییرات ژنتیکی که تولید FGF21 را افزایش می‌دهند، ممکن است ترجیح قوی‌تری برای طعم‌های شیرین داشته باشند.

با تحلیل نمونه‌های خون از ۶۰ نفر مبتلا به دیابت نوع ۲ و ۲۴ نفر سالم به عنوان کنترل، پژوهشگران دریافتند که جهش‌های ژنتیکی در ژن Ffar4 که تولید FGF21 را مختل می‌کنند، با ترجیح بیشتر برای غذاهای شیرین مرتبط هستند.

ترکیب هورمونی

پژوهشگران دریافتند که وقتی موش‌ها ماده‌ای تولیدشده توسط باکتری روده B. vulgatus را دریافت کردند، تولید هر دو هورمون GLP-1 و FGF21 افزایش یافت. این ترکیب به موش‌ها کمک کرد سطح قند خون خود را بهتر کنترل کنند و میل به غذاهای شیرین را کاهش دهند.

گام‌های بعدی

اگرچه پژوهش بیشتری برای تعیین اینکه آیا این یافته‌ها برای بیماران انسانی کاربرد دارند یا خیر لازم است، پژوهشگران معتقدند مطالعه آن‌ها به راه امیدوارکننده‌ای برای پیشگیری از دیابت در آینده اشاره می‌کند.

هشدار درباره اوزمپیک

در حالی که داروهایی مانند اوزمپیک همچنان بسیار مورد تقاضا هستند، مقامات بهداشتی احتیاط بیشتری را توصیه می‌کنند. اوزمپیک قیمت بالایی دارد و اغلب از ۱٬۰۰۰ دلار در ماه خارج از پوشش بیمه فراتر می‌رود، زیرا بیشتر طرح‌های بیمه آن را فقط برای دیابت نوع ۲ پوشش می‌دهند. این هزینه بالا همراه با محبوبیت روزافزون آن به عنوان کمک‌کننده کاهش وزن، بازار پرسودی برای داروهای تقلبی فروخته‌شده آنلاین ایجاد کرده است. در پاسخ، یک کارگروه بریتانیایی در سال ۲۰۲۴ مبارزه با تجارت غیرقانونی «تزریق‌های لاغری» را آغاز کرد و وب‌سایت‌های غیرمجاز را هدف قرار داد، رسانه‌های اجتماعی را پایش کرد و یورش‌هایی برای از بین بردن شبکه‌های جنایی سازمان‌یافته و کارآفرینان فردی که از هیاهوی کاهش وزن سوءاستفاده می‌کنند، انجام داد.

انتهای پیام