سیگنال رادیویی از K2-155 d

دانشمندان FAST در اواخر ماه اوت در مقاله‌ای جدید اعلام کردند در جریان بررسی ۳۳ سیستم سیاره‌ای چیز جالبی یافته‌اند.

آن‌ها اعلام کردند FAST یک سیگنال رادیویی باریک‌باند از جهت سیستم سیاره‌ای K2-155 در فاصله ۲۳۸ سال نوری شناسایی کرده است.

این سیستم شامل یک سیاره فراخورشیدی از نوع ابرزمین به نام K2-155 d است که می‌تواند به‌طور بالقوه قابل سکونت باشد.

این سیاره به دور یک ستاره کوتوله سرخ می‌چرخد و شعاع آن ۱.۶ برابر زمین است.

البته دانشمندان هنوز درباره این جهان به‌اندازه کافی نمی‌دانند تا با اطمینان بگویند مکان مناسبی برای شکل‌گیری حیات است.

FAST در واقع این سیگنال را نخستین بار در سال ۲۰۲۱ شناسایی کرده بود، اما در آن زمان نادیده ماند.

تیم تحقیقاتی با استفاده از یک خط لوله جستجوی مبتنی بر یادگیری ماشین داده‌ها را بررسی می‌کرد؛ ابزاری که برای جداسازی آسان‌تر نامزدهای واقعی از تداخل رادیویی زمینی طراحی شده است.

نتایج داوری‌شده این پژوهش در ۲۷ اوت ۲۰۲۶ در مجله The Astronomical Journal منتشر شد.

غربال نامزدها

این بررسی در ابتدا ۱۳۹,۱۲۷ نامزد تولید کرد.

این تعداد در نهایت به تنها دو نامزد امیدوارکننده کاهش یافت.

یکی از آن‌ها از جهت ستاره Kepler-438 بود که در نهایت مشخص شد تداخل رادیویی زمینی است.

بنابراین تنها K2-155 باقی ماند.

برآورده کردن معیارهای سیگنال فرازمینی

این سیگنال با فرکانس ۱۱۴۸.۴۱۶۷ مگاهرتز از جهت K2-155، یک ستاره کوتوله سرخ کوچک در فاصله ۲۳۸ سال نوری، می‌آمد.

الگوریتم یادگیری ماشین جدید از تکنیکی ریاضی به نام تحلیل موجک برای جدا کردن سیگنال‌های ضعیف از داده‌های رادیویی نویزی استفاده می‌کند.

پژوهشگران نخست متوجه شدند این سیگنال بسیار باریک است؛ منابع طبیعی به‌ندرت سیگنال‌های باریک‌باند تولید می‌کنند و چنین سیگنال‌هایی معمولاً منشأ مصنوعی دارند.

در مقاله آمده است: فرایندهای اخترفیزیکی طبیعی به‌ندرت ویژگی‌های طیفی بسیار باریک تولید می‌کنند، در حالی که فرستنده‌های مهندسی‌شده اغلب چنین می‌کنند.

سرنخ احتمالی دیگر این بود که سیگنال رانش داشت؛ زیرا حرکت نسبی یک سیاره در حال چرخش به دور محور خود و گردش به دور ستاره میزبان می‌تواند فرکانس سیگنال رادیویی را از طریق اثر دوپلر جابه‌جا کند.

یک مشکل این است که تداخل زمینی نیز می‌تواند گاهی این رانش را تقلید کند.

مسئله دیگر موقعیت سیگنال در آسمان است؛ در حالت ایده‌آل باید فقط در یک نقطه باشد. اگر در چند مکان باشد، احتمالاً تداخل زمینی است.

سیگنال K2-155 فقط در یک نقطه بود؛ یعنی یک معیار دیگر به نفع فرازمینی بودن آن.

احتمال منشأ زمینی بیشتر است

همه اینها برای سیگنال K2-155 امیدوارکننده به نظر می‌رسید.

اما مشکل دیگری وجود داشت: این سیگنال فقط در یک کانال قطبش تلسکوپ قوی بود.

همچنین سیگنال‌های مشابهی در سه ستاره دیگر نزدیک به همان فرکانس وجود داشت.

این موضوع تداخل زمینی را به منبع محتمل‌تر تبدیل می‌کند.

با این حال، پژوهشگران نمی‌دانند چه چیزی آن را تولید کرده است.

بنابراین فعلاً منبع این سیگنال نامشخص باقی مانده است؛ ممکن است هنوز فرازمینی باشد، اما شواهد کنونی خلاف این را نشان می‌دهد.

انتهای پیام