این آزمایش ۱۱۷ شرکت‌کننده داشت که میانگین سنی آنها حدود ۶۸ سال بود. محققان به یک گروه ۲۰ گرم اینولین در روز دادند، یک گروه دیگر ورزش با پشتیبانی فیزیوتراپی دیجیتال دریافت کردند، یک گروه هر دو درمان را با هم داشتند و به یک گروه هم دارونمای مالتودکسترین داده شد.

اینولین به تنهایی درد را در مقیاس ۰ تا ۱۰، ۱.۱۱ امتیاز بیشتر از دارونما کاهش داد. ورزش به تنهایی درد را ۱.۵۵ امتیاز بهبود بخشید. این نتایج ثابت نمی‌کند که یک درمان بر دیگری برتری دارد.

به گفته محققان: «اینولین و ورزش با پشتیبانی فیزیوتراپی، هر کدام کاهش درد معناداری ایجاد کردند. آنها تأثیر متوسطی بر کاهش درد و حساسیت به درد توصیف کردند. قدرت گرفتن دست نیز بهبود یافت، اما این مدرکی نیست که این مکمل غضروف زانو را بازسازی کرده یا پاهای شرکت‌کنندگان را تقویت کرده است.»

اینولین باکتری‌های روده را تغذیه می‌کند. شرکت‌کنندگانی که آن را مصرف کردند، سطح بالاتری از بوتیرات و هورمون روده GLP-۱ داشتند؛ GLP-۱ بالاتر با قدرت قوی‌تر دست برای گرفتن اشیا ردیابی شد.

دکتر «آنا والدز»، نویسنده ارشد این مقاله، گفت: «این موضوع می‌تواند نه تنها برای آرتروز، بلکه برای درک چگونگی تأثیر سلامت روده بر پیری و تاب‌آوری جسمی به طور گسترده‌تر، پیامدهایی داشته باشد.»

مکانیسم آن هنوز نامشخص است. محققان هشدار دادند که این نتایج ثابت نمی‌کند که هورمون GLP-۱ باعث افزایش قدرت می شود.

در همین حال، محققان تاکید می کنند ورزش یکی از مهم‌ترین درمان‌ها برای افراد مبتلا به آرتروز، صرف نظر از سن یا سطح آمادگی جسمانی است.

انتهای پیام